ஒரு ஊரில் சிறிய பையன் இருந்தான். அவன் பெயர் கவின்.
கவினுக்கு மாயாஜாலம் என்றாலே உயிர். தினமும் பள்ளியில் இருந்து வந்ததும் அவன் ஒரு மரக்குச்சியை எடுத்து, “இது தான் எனது மந்திரக் கைத்தடி” என்று சொல்லி அப்படியே அசைத்து விளையாடுவான்.
அம்மா எப்போதும் சிரித்துக்கொண்டே பார்த்துக் கொண்டிருப்பாள். “என்னடா, பூனைக்கு பறக்கும் டிராகன் ஆகணுமாம்! சாம்பாரும் கீரையும் சாக்லேட் கேக் ஆகணுமாம்!” என்று கிண்டல் செய்வாள்.
ஒரு மாலை, கவின் ஜன்னலருகில் உட்கார்ந்து வானத்தில் மிதக்கும் மேகங்களைக் காட்டி தனது குச்சியை அசைத்தான்.
“மேகங்களே, சொர்க்க வாசலை திறந்து வையுங்கள்! நான் அங்கே போய் பார்ப்பேன்!” என்று சத்தமாக சொன்னான்.
அந்தச் சமயம் மேகங்கள் சுழன்று பெரும் படிக்கட்டுகளாக மாறின. அது நேராக வானத்தை நோக்கி சென்றது.
கவின் ஆச்சரியமாக, “அப்பப்பா!” என்று சொன்னான். ஆனால் அவன் மனசு முழுக்க சந்தோஷம். உடனே பையை எடுத்துக்கொண்டு, ஒரு சாண்ட்விச்சை போட்டு, அந்த மேகப் படிக்கட்டில் ஓடிக் கொண்டே மேலே சென்றான்.
சொர்க்க வாசலின் காவலன் :
படிக்கட்டின் உச்சியில் ஒரு பொன்னான வாசல் இருந்தது. அங்கே ஒரு கடுமையான தேவதை பலராம் காவல் காத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் பளபளப்பான வெள்ளை சிறகுகளுடன் இருந்தார், ஆனால் மூக்கின் மீது இருந்த கண்ணாடி அடிக்கடி கீழே சரிந்து கொண்டே இருந்தது.
“சின்ன பையா, உனக்கு இங்கே வர அனுமதி கிடையாது. சொர்க்கம் என்றால் பூமியிலுள்ள வேலை முடிந்த பெரியவர்களுக்கு மட்டும்,” என்று அவர் கடுமையாக சொன்னார்.
கவின் தலையைச் சிரட்டிக் கொண்டான். “நான் சின்னதா சொர்க்கத்தைப் பார்ப்பதற்கு வந்தேன் தான். நான் சாண்ட்விச்சை கொண்டு வந்திருக்கேன். உங்களுக்குக் கொஞ்சம் வேண்டுமா?”
பலராம் தேவதை முகத்தைச் சீராக வைத்துக் கொள்ள நினைத்தார். ஆனாலும் வயிறு குரல் கொடுத்தது. சிரிக்காமல் இருக்க முடியாமல், கவினுடன் சாண்ட்விச்சைப் பகிர்ந்து கொண்டார். அப்போதே சொர்க்க வாசல் திறந்தது.
சிரிப்பு நிறைந்த சொர்க்கம் :
.png)
சொர்க்கத்துக்குள் சென்றவுடன் கவின் வாய் பிளந்து போனது.
அவன் எதிர்பார்த்தது என்னவென்றால்—தேவதைகள் எல்லாம் யாழ் வாசிக்கிறார்கள் என. ஆனால் இங்கே தேவதைகள் எல்லாம் கிரிக்கெட் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள்! பொன் பேட்டுகளுடன், மேகங்களை பந்து போல எறிந்து அடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒருவர் மிக வேகமாக அடித்ததும், அந்த மேகப் பந்து வெடித்து மழைத்துளிகளாக பூமிக்கே விழுந்தது.
கவின் சிரித்தான். “அடப்பாவியே! அதனால்தான் சூரியன் பிரகாசிக்கும்போது கூட திடீரென்று மழை பெய்கிறது! நீங்கள் பந்தை அடித்து உடைக்கிறீங்களே!”
தேவதைகள் சிவந்து சிரித்தனர்.
பிறகு, அவன் சொர்க்க சமையலறைக்குச் சென்றான். அங்கே சாதாரண சமைப்பவர்கள் இல்லை. மேகங்களால் ஆன சமையலர்கள். அவர்கள் பஞ்சு மிட்டாய் போல மேகங்களைச் செய்துகொண்டு இருந்தனர்.
ஒன்றைத் தின்னினால், உடனே அது மீண்டும் பெரிதாகி விடும்.
கவின் அதிகம் சாப்பிட்டதால் கன்னங்கள் பறக்கும் பலூன்களைப் போல வீங்கின.
“கவனமாக இரு பையா, இன்னும் சாப்பிட்டால் பூமிக்கே பறந்து போய்விடுவாய்!” என்று சமைப்பவன் சிரித்தான்.
சொர்க்கத்தில் குழப்பம்
அந்த நேரத்தில், “டபாங்!” என்று ஒரு மின்னல் போலக் குரல்.
அது இடி ராஜா, வானத்தின் மேலாளர். அவர்தான் மழை, மின்னல், வெயில் எல்லாவற்றையும் ஒழுங்குபடுத்துபவர்.
“யாரடா இங்கே ஒரு பையனை உள்ளே விட்டது?” என்று அவர் கோபமாகக் கத்தினார்.
“குழந்தைகள் இங்கே ஓடிப்போனால் தவறான மேக பொத்தானை அழுத்திவிடுவார்கள். அப்போ பூமியிலே சவூதியில் பனிப் பொழிவு வரும்! அல்லது சந்திரனில் வாழைப்பழம் வளர்ந்து விடும்!”
கவின் முகம் சாந்தமாக, “நான் ஒன்றும் தொடமாட்டேன்” என்று சொன்னான்.
ஆனால் அவன் அருகே சாய்ந்தவுடன் ஒரு பிரகாசமான பொத்தானைத் தொட்டு விட்டான். உடனே சந்திரன் டிஸ்கோ விளக்குகள் மின்னியது. நட்சத்திரங்கள் எல்லாம் போலிவுட் பாடலுக்கு ஆட ஆரம்பித்தன!
தேவதைகள் பதறிப் போனார்கள்.
இடி ராஜா கத்தினார்: “அய்யய்யோ! பிரபஞ்சமே கல்யாண மண்டபம் ஆகி விட்டதே!”
கவின் தீர்வு :
ஆனால் கவின் பயப்படவில்லை. அவன் சிரித்துக் கொண்டு, “என்னோட அம்மா வீட்டில் டிவி ரிமோட் வேலை செய்யாமல் போனால், பேட்டரியை எடுத்து போட்டு விடுவாள். அதே மாதிரி சந்திரனுக்கும் செய்வோமா?” என்றான்.
அனைத்து தேவதைகளும் அதிர்ச்சியுடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள்.
“சந்திரனுக்கு பேட்டரியா?”
கவின் மேல் ஏறி பார்த்தான். உண்மையில் ஒரு பெரிய பேட்டரி இருந்தது. அதில் எழுதப்பட்டிருந்தது:
‘Property of Heaven – எடுக்க வேண்டாம்’.
கவின் அதை எடுத்து, குலுக்கி மீண்டும் வைத்தான். உடனே டிஸ்கோ விளக்குகள் அணைந்தன. நட்சத்திரங்கள் நிம்மதியாக மூச்சு விட்டன.
இடி ராஜா தாடியைச் சுரண்டிக் கொண்டு, “சரி பையா, நீ பிரச்சனையே இல்ல. நீயே சொர்க்கத்தைக் காப்பாற்றிவிட்டாய்!” என்றார்.
சொர்க்கத்திலிருந்து பூமிக்கு மாயாஜாலம்
பரிசாக, தேவதைகள் அவனுக்கு ஒரு “சொர்க்க மாயா வாய்ப்பு” கொடுத்தனர்.
“பூமியில் உனக்கு ஒரு ஆசை. அதை நாங்கள் நிறைவேற்றுவோம்.”
கவின் சிந்தித்தான்.
“அட, எல்லா குழந்தைகளுக்கும் காய்கறிகள் சாக்லேட் மாதிரி ருசியாக இருக்கணும். ஆனா பெற்றோர்கள் சாப்பிடும்போது சத்தும் இருக்கணும்.”
தேவதைகள் கைத்தட்டினர். அப்படியே பூமியிலே அதிசயம் நடந்தது.
கீரை சாக்லேட் ஐஸ்கிரீம் போல, ப்ரொக்கோலி வனில்லா கேக் போல, பாகற்காய் இனிப்பு போல!
குழந்தைகள் எல்லாம் சந்தோஷமாக காய்கறிகளை சாப்பிட ஆரம்பித்தனர். பெற்றோர்கள் அதைக் கண்டு மகிழ்ந்தனர்.
விடைபெறல் :
.png)
சிறிது நேரத்தில், பாலராம் தேவதை சொன்னார்:
“பையா, இப்போ போக வேண்டிய நேரம். நீங்க அதிக நேரம் இருந்தால் உங்க அம்மா வந்து எங்களையே திட்டுவாங்க!”
கவின் சிரித்துக் கொண்டு, “சரி! ஆனால் ஒருநாள் ரிமோட், பேட்டரி பிரச்சனை வந்தா என்னைத் தேடிக்கோங்க!” என்று சொல்லிக் கொண்டு மேகப் படிக்கட்டில் இறங்கி வந்தான்.
அவன் அறைக்குத் திரும்பியபோது சாண்ட்விச்சுப் பெட்டி காலியாக இருந்தது. பூனை அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.
“இது எல்லாம் கனவா? இல்லையா உண்மையா?” என்று கவின் யோசித்தான்.
ஆனால் அந்த இரவு சாப்பாட்டில் கீரையைச் சுவைத்தவுடன்—அது சாக்லேட் கேக் மாதிரி ருசித்தது!
கதையின் நெறி :
பெரியவர்கள் கவலைப்படும்போது கூட, குழந்தைகள் எளிய தீர்வை கண்டுபிடிக்கிறார்கள்.
கற்பனையும் கருணையும் சேர்ந்தால் பிரச்சனை கூட விளையாட்டாக மாறும்.
சொர்க்கத்துக்கே சில நேரம் சிறிய குழந்தைகளின் தந்திரம் தேவைப்படுகிறது!
Post a Comment